Aftabedel Print Banner
چهارشنبه 8 مهر 1394 / 08:16|کد خبر : 695|گروه : اخــبــار زنــان

تماشای گذر سال‌ها در نخستین موزه شخصی كردستان

تماشای گذر سال‌ها در نخستین موزه شخصی كردستان

دركوچه‌های تنگ و باریك محله «چهارباغ» به سمت سه راه برق سنندج، « سید محمد فواد ابراهیمی» مدرس بازنشسته ریاضیات و پژوهشگر حوزه نجوم و ستاره شناسی زندگی می‌كند كه همه عمر خود را صرف مطالعه و‌ ترویج علم برای اعتلای جامعه كرده و در حریم خانواده خود موزه شخصی ارزشمندی برپا كرده است...

به گزارش آفتاب دل، دركوچه‌های تنگ و باریك محله «چهارباغ» به سمت سه راه برق سنندج، « سید محمد فواد ابراهیمی» مدرس بازنشسته ریاضیات و پژوهشگر حوزه نجوم و ستاره شناسی زندگی می‌كند كه همه عمر خود را صرف مطالعه و‌ ترویج علم برای اعتلای جامعه كرده و در حریم خانواده خود موزه شخصی ارزشمندی برپا كرده است.راه‌اندازی نخستین موزه شخصی كردستان رهاورد سال‌ها تلاش این مدرس بازنشسته سنندجی است كه با ذوق و علاقه توصیف ناپذیری به جمع‌آوری اشیایی پرداخته است كه گذر سال‌ها، خدشه ای به ارزش آنها وارد نكرده است.


تنوع این موزه شخصی هر‌بیننده ای را جذب و ولع بازدید از همه اشیای موجود درآن را دوچندان می‌كند. با این مدرس بازنشسته كردستانی دانشگاه فرهنگیان سنندج به گفت‌وگو نشستیم كه در ادامه می‌خوانید.

    چه چیزی سبب شد كه این موزه شخصی را راه‌اندازی كنید؟

 بعد از بازنشستگی، اقدام به جمع‌آوری و مرتب كردن وسایل شخصی‌ام كردم. در خانه مسكونی قدیمی اما زیرزمین دنج و تاریكی وجود داشت كه بعد از چند ماه كار طاقت فرسا، آن را به مكان مناسبی برای جا دادن اشیایی تبدیل كردم كه ظاهرا بدون استفاده بودند. وقتی اشیای قدیمی غبار گرفته را از كنج‌ خانه بیرون كشیدم و پس از تمیز كردن به زیرزمین منتقل كردم، تأسیس یك موزه شخصی به ذهنم خطور كرد. اهل سفر هستم، به هركجا كه سفر می‌كنم نخست سراغ موزه‌ها می‌روم، اما فقط یك موزه شخصی در ایران توانستم پیدا كنم. این موضوع تلنگری برای من شد تا موزه شخصی‌ام را درسال 91 راه بیندازم تا كردستان دارای موزه شخصی شود. این موزه ازسوی مدیركل میراث فرهنگی وقت استان و معاون وی نیز مورد بازدید قرار گرفت.

 

    از تشكیل نخستین موزه شخصی استان هدفی را دنبال می‌كردید؟

هدف نهایی‌ام اعتلای فرهنگ و دانش كردستان است، چون معتقدم آینده، ریشه در گذشته دارد. اگرچه می‌دانستم كه موزه تعریف ویژه خود را دارد و باید محور مشخص و عنوان معینی داشته و حامل پیام روشن یا اطلاعات ویژه ای برای بازدیدكننده باشد، اما جمع كردن آن همه وسایل قدیمی مرا متقاعد كرد كه از پراكندگی موضوعی و تنوع و تعدد محتویات زیرزمین چشم‌پوشی كنم و كلمه موزه را برایش درنظر بگیرم. همه این كلكسیون را سال‌ها با اشتیاق فراوان و خون دل خوردن جمع‌آوری كرده بودم و وقت آن رسیده بود كه از این موزه پر از خاطرات گذشته و گنجینه باارزش، دیگران نیزاستفاده كنند و در اختیار عموم قرارگیرد. می‌خواستم به آیندگان و افرادی كه از شهرهای دیگر به كردستان مسافرت می‌كنند، نشان دهم كه كردستانی‌ها در گذشته چگونه زندگی می‌كردند و برای امرار معاش خود ازچه وسایلی كمك می‌گرفتند.

 

    در كنار موزه شخصی خود، یك كتابخانه قدیمی هم دارید. چطور شد كه سراغ تشكیل این كتابخانه رفتید؟

این كتابخانه قدمت بسیاری دارد كه نسل به نسل به دستم رسیده است. از 40 سال پیش اسناد علمی را بایگانی كرده‌ام و هرچند كیفیت بسیاری از این كتاب‌ها هم به دلیل قدمت زیادی كه دارند، پایین آمده است، اما همه آنها ارزش تاریخی دارند. از آنجا كه دیگر از این كتابخانه استفاده نمی‌شود، تصمیم دارم آنها را در اختیار عموم قرار دهم تا همه، اعم از دانشجویان و استادان برای تحقیقات، پژوهش و پایان نامه‌های خود، از این منابع استفاده كنند. جدا از تحصیل و تدریس ریاضی، به علم نجوم و ستاره شناسی نیز پرداخته‌ام و برای یك سال به‌صورت مكاتبه‌ای از محضر برخی از شخصیت‌های علمی جهان بهره‌برده‌ام.

 

     چه برنامه ای برای حفظ و نگهداری این آثار تاریخی دارید؟

 با توجه به اینكه كردستان قابلیت‌های ویژه درزمینه گردشگری دارد، تصمیم گرفته‌ام كه یك مجتمع تحقیقاتی و پژوهشی در روستای «صلوات‌آباد» سنندج راه‌اندازی كنم. این مجتمع علمی كه كتابخانه پژوهشی دارد، می‌تواند قابلیت‌های علمی و گردشگری بالایی برای این شهر و البته كردستان داشته باشد. دراین میان زمینی به مساحت هزارمترمربع با ارزش بیش از یك میلیارد تومان به اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اهدا كردم تا با ساخت مكان مناسبی، كتاب‌های باارزش و اشیای قدیمی  در آن به نمایش درآیند. البته در درآمد آن هیچ سهمی ندارم و می‌خواهم همه از آن استفاده كنند. با وجود اینكه هیچ سازمان و فردی از من حمایت نكرده است، اما تنها تقاضای من از مسئولان مربوط ثبت این موزه شخصی است كه البته با وجود پیگیری‌های فراوان، موفق به انجام این كار نشده‌ام. با وجود اینكه از تهران هم پیگیر این موضوع هستم، اما هیچ سازمانی حاضر به همكاری با من نبوده است و همیشه با كاغذبازی‌های اداری دست و پا‌گیر مواجه بوده‌ام.

 

    وسایل تشكیل‌دهنده این موزه شامل چه مواردی است و آنها را چه به شیوه‌ای جمع‌آوری كرده‌اید؟

بیشتر وسایل و اشیای موزه از اجدادم به دست پدرم رسیده است كه از ارزشمند‌ترین آنها می‌توان به فرشی مربوط به 800 سال پیش اشاره كرد. این وسایل را می‌توان به 4 بخش تقسیم كرد. لوازم التحریر كه از جاقلمی كه 150 سال پیش استادكاری ماهر در روستای صلوات‌آباد درست كرده است گرفته تا پاك كن و خودكارهای دوران كودكی و نوجوانی من درآن وجود دارد، بخشی از این وسایل است. در حوزه الكترونیك و رایانه نیز هرچند جزو وسایل جدید و نسل امروزی است، اما در دوسه دهه ابزاری مانند دیسك نرم و فلاپی منسوخ شده است كه خود می‌تواند در موزه نگهداری شود. دربخش آموزش ریاضی نیز اشیای بسیاری دراین موزه دیده می‌شود كه به دست دانشجویان و با راهنمایی من در دانشگاه فرهنگیان ساخته شده است و درهمه این سال‌ها آنها را دراین موزه به‌عنوان مجموعه آموزش ریاضی نگهداری كرده‌ام.

 

    با توجه به اینكه این وسایل نشان از آداب و رسوم مردم كردستان دارد، بازدید از آنها ازنظر فرهنگی چه نتیجه ای می‌تواند داشته باشد؟

توجه به گذشته یعنی دنبال كردن شكل‌گیری فرایندها، چراكه كشور و استان ما از هویت تاریخی درخشانی برخوردار است. باید جوانان و فرزندان خود را به این‌گونه مكان‌ها ببریم و با دیدن این اشیا به آنها بفهمانیم كه گذشته ما چگونه بوده است. این اشیا می‌توانند پیام‌آور خوبی از گذشته برای نسل‌های آینده باشند تا بتوانیم زمان حال و امكانات آن را به خوبی درك كنیم. این موضوع نیازی فرهنگی است كه باید به فرزندان خود انتقال دهیم.

 

    چه چیزی سبب شد كه از همان كودكی همه این وسایل قدیمی را نگه دارید؟

از همان كودكی بسیار كنجكاو و جسور بودم. در همه رشته‌ها مطالعه می‌كردم و برای همه وسایل و كارهایم احترام قائل بودم. هیچ وقت به دنبال پول و مادیات نبودم، چون همیشه شعارم این بود كه باید با عزت و كرامت انسانی زندگی كرد، نه به هر‌قیمتی. از لباس عروسی همسرم تا عكس همه معلمان درس ریاضی و گهواره كودكی‌ام را می‌توان دراین موزه شخصی پیدا كرد. همه این 120 هزار شیء را با همه وجودم نگهداری كرده‌ام و هیچ قیمتی روی آنها نمی‌توانم بگذارم، چون از كودكی با آنها زندگی كرده‌ام.

    و سخن پایانی...؟

همواره هدفم‌ ترویج علم، معرفت و روشنگری بوده است تا دنیا و محیط پیرامون خود را بهتر بشناسم و فرد مفیدی برای جامعه باشم و زندگی سعادتمند همراه با خوشی داشته باشم. درعصر جدید باید ارتباطات انسانی بیشتری با یكدیگر داشته باشیم و هرلحظه از كنارهم بودن لذت ببریم. تكنولوژی و صنعت هم هرچند آرامش و راحتی را برای مردم به ارمغان آورده، اما تاحدودی هم خوشبختی و سعادت را تحت الشعاع قرار داده است.

گزارش از روزیتا قادری

انتهای پیام/



برچسب ها :

نخستین موزه شخصی کردستانسید محمد فواد ابراهیمیکردستان

نظرات کاربران :

اولین نفری باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید!

دیدگاه های ارسالی شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نام *
 

کد امنیتی
 
   
 
جدیدترین ها / پربازدیدترین ها
Aftabedel Telegram Channel