Aftabedel Print Banner
دوشنبه 12 مرداد 1394 / 07:49|کد خبر : 178|گروه : اخــبــار اســتــان

لحاف دوزی؛ هنر فراموش شده در کوچه پس کوچه های قدیم شهر

لحاف دوزی؛ هنر فراموش شده در کوچه پس کوچه های قدیم شهر

در روزگار نه چندان دور اغلب مردم لحاف و تشک خودشان را با پنبه درست می کردند هرچند هنوز می‌توان ردپایی از آن را در محلات قدیمی شهرها مشاهده کرد اما این هنر در هیاهوی صنعت در حال فراموشی است .

به گزارش خبرنگار آفتاب دل، در روزگار نه چندان دور اغلب مردم لحاف و تشک خودشان را با پنبه درست می‌کردند و اگر هم خودشان این کار را انجام نمی‌دادند این کار را به کسانی که کارشان پنبه زنی بود می‌سپردند.


حرفه لحاف‌‌دوزی که تا چند دهه پیش در تمام مناطق شهری و روستایی ایران رواج بسیاری داشت امروزه و به دلیل توسعه صنعت نساجی و تولید انواع پتوها و لحاف‌های صنعتی متنوع و رنگارنگ رو به انقراض و فراموشی است هرچند هنوز می‌توان ردپایی از آن را در محلات قدیمی شهرها و برخی روستاها مشاهده کرد؛ ردپایی که اگر به سرنخی برای احیای این هنر تبدیل نشود، به زودی و برای همیشه در هیاهوی توسعه صنعت و تکنولوژی کمرنگ و فراموش می‌‌شود.


هر سال تابستان، مردم لحاف و تشک‌ها را از هم باز می کردند و پنبه‌های درون آن‌ها را جلو پنبه زن می‌ریختند تا با کمان پنبه زنی، پنبه‌های درهم فشرده را از هم باز کند و لحاف و تشک نو برایشان درست کند .


پنبه‌زن‌ها گاهی چند روز صبح تا غروب توی یک خانه کار می‌کردند تا بتوانند پنبه ی همه لحاف و تشکهای آن خانه را بزنند. صاحب‌خانه ها به پنبه زن‌ها ناهار و آب و چای می‌دادند و از آن ها پذیرایی می کردند تا کارشان را خوب انجام دهند .


درگذشته لحاف دوزی کار بسیار پر رونقی بود و محصولات این شغل جز جدایی ناپذیر زندگی قدیمی‌ترها به حساب می‌آمد، اما متاسفانه در سالهای اخیر با توسعه ماشین های نساجی تولید پتو، لحاف و تشکها و بالشتهای صنعتی وتبلیغات گسترده ای که در خصوص استفاده از این محصولات صورت گرفت، رفته رفته از رونق لحاف دوزی دستی کاسته شده است و این هنر قدم در سراشیبی سقوط و فراموشی گذاشته است و به طوری که امروز بسیاری از مغازه های لحاف دوزی بسته شده و یا تغییر شغل داده‌اند.

 

 صدای ضربه‌های چوب استاد لحاف‌دوز که با دستان پینه بسته‌اش بر پارچه لوله شده پراز پنبه می‌زد از فاصله چند متری شنیده می‌شد و با هر ضربه گرد خاکی در هوا می‌پیچد.

 

 لحاف‌دوزی که اغلب با طرح‌های زیبا و چشم‌نواز اصیل ایرانی و شرقی با زحمت دست‌های پینه‌بسته لحاف‌دوز دوخته می‌شد امروزه از رونق و بازار کار افتاده و کمتر کسی برای جهیزیه نوعروس خود به مغازه لحاف‌دوزی می‌رود و سفارش می‌دهد.

 

هنر لحاف‌دوزی گویای فرهنگ اصیل ایرانی است که باید با حمایت و توجه مسئولان میراث فرهنگی حفظ  شود و صاحبان این حرفه برای اشتیاق بیشتر به کار نیز از لحاظ بیمه و دیگر مزایا مورد حمایت قرار گیرند.


اگرچه توسعه ماشین آلات نساجی و رونق صنعت و افزایش تولید منسوجات گرم به خودی خود نشان دهنده پیشرفت این صنعت است اما باید در این میان برای پیشگیری از نابودی هنر دستی لحاف دوزی تدابیری اندیشیده شود  زیرا لحاف‌دوزی یک هنر  و  نوعی صنایع دستی است چراکه در دوخت طرح‌های روی لحاف ذوق و هنر نقش اساسی دارد.


بعضی از رشته‌های صنایع دستی به فراخور نیاز جامعه کم کم روبه فراموشی می‌روند و برای حفظ این مشاغل با توجه به اینکه آنها بخشی از فرهنگ و سنت محسوب می‌شوند باید با در نظر گرفتن نیازهای اقتصادی و بازار کار، این مشاغل شناسایی و ضمن تقدیر از استادکاران این مشاغل از تجارب این افراد در آموزش به افراد دیگر اقدام ‌کنیم.

 

تعداد لحافدوزان در سطح شهر نسبت به گذشته بسیار کم شده و علت اصلی آن روی کار آمدن لحافها و تشک های صنعتی و همچنین پتوهای متنوع است.
 
 صاحبان این حرفه معمولا به دلیل بیماری هایی چون کمر درد و پا درد ناتوان شده و کم کم تغییر شغل داده اند و افرادی هم که باقی مانده اند دیگر سفارش لحاف قبول نمیکنند و بیشتر به تشک دوزی روآورده اند.

 

این روزها مردم تمایل کمتری به استفاده از لحاف‌های سنتی دارند اما از طرفی می‌توان با نگاهی هنرمندانه به آثار استادکاران لحاف‌دوز که با هنر دست خود طرحها و نقشهای زیبا را سوزن می‌زنند نگریست و جایی در لابلای لوازم لوکس خانه‌های امروزی برای این کالا از آن سو که هنری به شمار می‌رود پیدا کرد و از این طریق با فرهنگسازی از زوال این هنر ایرانی جلوگیری کرد.

 

از همین رو باید تلاش کرد این حرفه به عنوان یک هنر و صنعت دستی دارای ارزش و اعتبار شود، و با این کار افرادی که از کالاهای خواب صنعتی استفاده می‌کنند را دوباره به استفاده از لحاف های سنتی ترغیب کرد چراکه قیمتی که بابت خرید آن می‌پردازند، قیمت یک کالای هنری ست که علاوه بر ارزش هنری بسیار کاربردی نیز هست و با ایجاد چنین نگرشی میزان استقبال مردم نسبت به این نوع کالاها بیشتر شده و انگیزه برای تربیت استادکاران جدید و در پی آن حفظ چنین مشاغلی ایجاد خواهد شد.


انتهای پیام/

 



برچسب ها :

هنر لحاف دوزیکردستانزنانکوچه های قدیم شهر سنندج

نظرات کاربران :

شهروند [چهارشنبه 14 مرداد 1394 | 09:02] پاسخ

سلام خسته نباشید یادداشت جالبی بود واقعا برخی شغلهای قدیمی رو به فراموشی رفته اند امید که نسلهای امروزی و آینده جایی برای حفظ این شغلها باقی بگذارند.

دیدگاه های ارسالی شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نام *
 

کد امنیتی
 
   

ADS

ADS

اینجا محل تبلیغات شماست

ADS

 
جدیدترین ها / پربازدیدترین ها
Aftabedel Telegram Channel