Aftabedel Print Banner
دوشنبه 26 اسفند 1392 / 08:24|کد خبر : 151|گروه : اخــبــار زنــان

رسم و رسومات شنیدنی از نوروز کردستان

رسم و رسومات شنیدنی از نوروز کردستان

مهمترين و عمومي‌ترين جشني كه در ميان مردم كردستان مرسوم است برگزاري جشن نوروزاست. جشن نوروز در اقصي نقاط كردستان به صورت خودجوش همراه با مراسم رقص كردي و برپائي آتش برگزار مي‌گردد.

به گزارش خبرنگار آفتاب دل، عید نوروز را می‌توان از قدیمی‌ترین عید ایرانیان نام برد که این جشن وجشن مهرگان( که با آغاز فصل زمستان برپا می شد) از  بزرگترین عید ها برشمرده می شد. تجلیل و پاسداشت از آن ریشه در تاریخ کهن دارد. هرچند از پیشینه تاریخی آن، مکتوب بسیار دقیقی در دست نیست اما بی‌شک جشن نوروز سابقه‌ای بسیار کهن در میان اقوام مختلف جهان مخصوصاٌ اقوام کرد دارد.


 نوروز و بهار برای ایرانیان و به خصوص تیره های كرد زایشی نو و ازسرگیری كار و تلاش دوباره برای زندگی را دارد.  
در باور ایرانیان كرد، بهار یادآور قیام " كاوه " ، آهنگر جوانی است كه از ظلم و ستم ضحاك، به عنوان نماد تباهی و پلیدی ، به تنگ آمده و ملتی را با به بندكشیدن اسوه ظلم، به روشنایی رهنمون کرد.


به همین انگیزه، كردها ترجیح می‌دهند نخستین روز از بهار را به نشانه رهایی از ظلم و بندگی ، به آغوش طبیعت ، زیباترین جلوه قدرت الهی پناه ببرند.  مردم كردستان تحویل سال و آغاز بهار را با روشن كردن آتش كه نمادی از سوزاندن بندهای اسارت و كهنگی است ، جشن می‌گیرند.


از آن سال تاکنون مردم کُرد هر ساله در اول بهار به بزرگداشت آن روز فرخنده،‌آتش روشن می‌کنند و به شادمانی و شادخواری می‌پردازند.


در شهر سنندج از نیمه‌های اسفندماه و شاید زودتر خانواده‌ها دست به تدارک نوروز می‌زدند. از جمله‌این تدارکات تهیه‌سمنو بود. خانم‌های خانه گندم، عدس و کنجد را در پارچه‌ای ریخته و در ظرفی مسی قرار می‌دادند. بعد از ریختن آب بر روی آن در جلوی نور ملایم خورشید می‌گذاشتند تا دانه‌ها جوانه بزند.



پدر خانواده در این فرصت اندکِ قبل از عید به بازار می‌رفت تا برای اهالی خانه لباس و کفش تهیه کند. از دیگر چیزهایی که قبل از عید آماده می‌شد آجیل، ‌شیرینی، میوه، برنج، روغن و گوشت بوده است.



لازم به ذکر است مردم سنندج به مانند اعیاد مذهبی که روز قبلِ آن را عرفه می‌نامند،‌روز قبل از عید نوروز را نیز عرفه می‌نامیدند. این روز شلوغ‌ترین روز سنندج بوده است.



خانواده،‌لباس‌هایشان را از خیاطی می‌گرفتند، مردم‌ها به سلمانی می‌رفتند، و زن‌ها در پی خرید تخم مرغ بودند. در خانواده‌های سنندجی کمتر از یک تغار (30 عدد) تخم‌مرغ نمی‌خریدند. تعداد این تخم مرغ‌ها گاهی به سه تا چهار تغار نیز می‌رسید.



تخم‌مرغ‌ها آبپز می‌شد و همگی اعضای خانواده دست به رنگ کردن آن‌ها می‌زدند تا با برابر قرار دادن زمین و تخم‌مرغ، با رنگ کردن آن، زمین را نیز رنگ زده باشند.



چند روز قبل از عید، جوانان روستا، بوته‌های خار را جهت فروش به شهر می‌آوردند. خانواده‌ها آن را تهیه کرده و بر پشت بام می‌گذاشتند. از دیگر موارد جهت آتشبازی فیشک (فشفشه)، ماتاو، تقه، کوزی و تیزان بود.


آتش نوروزی بر اساس باورهای كهن باید در بلندترین نقطه محل زندگی یعنی بام خانه روشن شود كه هنوز هم در برخی از مناطق كردنشین این چنین است.


كردهای ایرانی در پیوند با باورهای دیرین و باور سایر اقوام ایرانی دو بار، در چهارشنبه آخر سال و آخرین شب سال آتش روشن می‌كنند، تاضمن پایبندی به آیینهای باستانی، پیوندی بافرهنگ سایر اقوام ایرانی هم داشته باشند.


افروختن آتش در چهارشنبه آخر سال در فرهنگ و ادبیات ایران بدعتی است که پس از اسلام برای حفظ آتش زرتشت و گرامی داشت آن ایجاد شده است ولی به این شیوه که چهارشنبه سوری نامیده می شود در متون پیش از اسلام موجود نمی باشد . کردها نیز در این مراسم ها با روشن کردن آتش مقدس به رقص و پایکوبی محلی می پردازند و شب خود را به یاد ماندنی میکنند . در روستاهای کردنشین مردم در شب نوروز روی کوهها آتش روشن می کنند و به جشن و پایکوبی می پردازند.


کردهای سنندج مثل همه کردهای دیگر، نوروز را با شکوه تمام جشن می گیرند. آنها گاهی نیز از روی آتش می پرند. برای کردها روز نوروز نه تنها روز ثروت و برکت، بلکه نماد صلح و آشتی است شب اول بهار در میان كردها شبی شاد و همراه با شادمانی است، در این شب، اغلب خانواده ها غذایی لذیذ و مناسب درست می كنند و با جمع شدن دور هم ، شبی به یادماندنی را سپری می كنند و تا نیمه های شب به انواع بازیها و سرگرمی ها مشغولند.


از آداب و رسوم رایج این شب عملی است به نام ' شلی ملی ' كه نوجوانان با خواندن اشعار محلی و دعا كردن برای صاحبخانه، كیسه یا سبدی را با طناب از پشت بام خانه آویزان كرده و از صاحبخانه، طلب عیدی می كنند و صاحبخانه هم با قرار دادن هدایایی مانند تخم مرغ های رنگی در كیسه یا سبد ، در این رسم مشاركت می كند.


اهمیت نوروز برای کردها صرف نظر از این که به چه زبانی صحبت می کنند و به چه مذهبی اعتقاد دارند، مانند باقی ایرانیان  بسیار زیاد است زیرا نه تنها هیچ تفاوت نژادی – زبانی و فرهنگی میان کردها و باقی ایرانیان وجود ندارد بلکه کردها از ریشه های درخت تنومند تمدن و فرهنگ ایران زمین هستند .


عید مباركی آیین دیرینه دیگری است كه در عید نوروز انجام می شود؛ افراد روستا و عشایر، بلافاصله بعد از تحویل سال به سركشی از خانواده های عزادار می روند و با آنها ابراز همدردی می كنند و همچنین به صورت دسته جمعی به منازل یكدیگر مراجعه و سال نو را تبریك می گویند.


مردم کردستان صبح نوروز لباس نو می پوشند و به دیدار همدیگر می روند.  دید و بازدید در میان اقوام کرد مانند سایر اقوام ایرانی است با این تفاوت که آنها به صورت دسته جمعی ابتدا به خانه ی فردی می روند که آن خانه عزیزی را از دست داده باشد . دیدار از علما در میان اقوام کرد از دیگر سنت های موجود میان اقوام کرد است .


قابل ذكر است كه بازديد ازمراسم نوروز اكنون جنبة كشوري و حتي بين‌المللي پيدا كرده است به طوريكه جمع كثيري از علاقمندان، روزنامه‌نگاران، محققين داخلي و خارجي به هنگام برگزاري مراسم در ميان بازديدكنندگان ديده مي‌شوند بازديد از مراسم نوروز در کردستان در برنامة تورهاي گردشگري استان گنجانده شده است .


روش نگه داشتن اجاق که نمادی از گرمی ، روشنایی و برکت در لحظه ی تحویل سال نو ، عیدی دادن به دختران و پسرانی که تازه ازدوج کرده اند در قالب گوسفند ، شیرینی ، کله قند و ... که توسط خانواده های آنها صورت می گیرد از سنتد های موجود میان اقوام کرد است .


اقوام کرد عید نوروز را عید ملی و باستانی خود می دانند و 3 روز را عید می گیرند .



برچسب ها :


نظرات کاربران :

اولین نفری باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید!

دیدگاه های ارسالی شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نام *
 

کد امنیتی
 
   
 
جدیدترین ها / پربازدیدترین ها
Aftabedel Telegram Channel